แรก ๆ ที่มาอยู่ใหม่ ๆ ก็วางแผนว่าจะไปเที่ยว อยู่ไปนาน ๆ ความอยากก็เริ่มหลุดลอย จนเพื่อนมาจุดประกายอีกครั้ง ก็เอาว่ะไปถ่ายรูปเล่นกันดีกว่า เพราะมีงานแสดงดอกไม้ ด้วย

สวนหลวง ร.9 ตั้งอยู่ที่แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 500 ไร่

เปิดให้เข้าชมสวนทุกวันตั้งแต่เวลา 05.00 – 19.00 น. แต่เก็บค่าผ่านประตูคนละ 10 บาท ตั้งแต่เวลา 09.00 – 17.00 น.

สามารถเดินทาง โดยรถประจำทางดังนี้

รถประจำทางที่ผ่าน
สาย 2, 25, 38, 83, 133, 145, 207, ปอ.13, ปอ.8, ปอ. 11, ปอ.7

หากใครเดินทางด้วยรถส่วนตัว

สามารถขับรถเข้าทางซอย สุขุมวิท 103 (ถนนอุดมสุข) ขับตรงไปเรื่อย ๆ ข้ามแยกศรีนครินทร์เข้าถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9  สวนหลวงจะอยู่ทางซ้ายมือ ทางเข้าจะเลย ถนนเฉลิมพระเกียรติฯ ซอย 30 ไปนิดหน่อย

ถ้ามาทางแยกประเวศก็ขับรถตรงเข้ามาทาง ถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 สวนหลวงจะอยู่ทางขวามือ

แผนที่สวนหลวง ร.9

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

บรรยากาศทางเดินของตลาดที่สองข้างทางมีร้านค้ามากมายให้เลือกซื้อของ ไม่ต้องกลัวเปียกถ้าฝนตก (แต่ร้อนมากมาย)

ทางเดินระหว่างตลาด

บรรายากาศตรงทางเดินอีกรอบ ผู้คนหนาแน่นมาก (ดูจำนวนคนแล้ว แสดงให้เห็นว่าเดี๋ยวนี้คนนิยมไปเที่ยวตลาดย้อนยุคแบบนี้กันเยอะเหมือนกันนะเนี้ย)

ร้านขายของเล่น ดูเหมือนจะเป็นปลาตะเพียนสาน (มีแอบถ่ายพี่ร่วมทริปด้วย ต้องขอบคุณพี่โจ้ กับพี่ไพที่ขับรถพาไปเที่ยว ไปเองไม่ถูก หุหุ)

บรรดาขนมโบราณ ที่หายากยิ่งแล้วตอนนี้ เด็ก ๆ รุ่นใหม่บางคนอาจจะเกิดไม่ทันด้วยซ้ำ

ร้านนี้เป็นร้านขายเครื่องทองเหลือง สวยดี เสียดายไม่ได้ถ่ายตรง ๆ

ทริปนี้ไปด้วยความไม่ตั้งใจ แต่ก็รู้สึกประทับใจเหมือนกัน เสียดายได้ภาพมาแค่นี้ ไม่ได้ถ่ายตรงสะพานจะได้เห็นบรรยากาศริมน้ำได้แค่เก็บไว้ในความทรงจำ

เริ่มเดินทาง ออกจากกรุงเทพ จากสถานีขนส่งหมอชิต โดยรถทัวร์ของบริษัท “เมืองเลยทัวร์” เวลา 4 ทุ่มกว่า ๆ (ขึ้นรถก็ดึกแระ หลับเลยละกัน สองข้างทางก็ไม่มีอะไรให้มองแล้ว เนื่องจากมันมืดมากมาย) ประมาณตี 5 กว่า ๆ ก็มีพนักงานบริการบนรถก็ปลุก ถึง “ผานกเค้า” แล้วครับ คนที่จะมาเที่ยวภูกระดึง ให้ลงที่นี่ได้เลย แล้วต่อรถสองแถวขึ้น ภูกระดึง ก๊วนทัวร์ทั้ง 5 คนก็งัวเงีย ๆ ลงจากรถกัน (ลืมบอกไปว่าทัวร์ครั้งนี้ไปกัน 5 คนเน้อ ยิ่งคนเยอะก็จะยิ่งสนุก ต้องลุย ๆ ด้วยนะเพราะต้องเดินไกล ที่สำคัญต้องอึด ^_^) กว่าสมาชิกจะปฏิบัติภาระกิจยามเช้าเสร็จก็เกือบหกโมงแล้ว แล้วต้องเดินไกล ก็ต้องทำให้ท้องอิ่มกันก่อน ว่าแล้วก็ข้าวเช้า ตรงผานกเค้านั่นหล่ะคร๊าบบ (ถ้าไม่กินอะไร เดินไม่ไหวแน่ ๆ)




ทานอาหารเช้าเสร็จก็ขึ้นรถสองแถวจาก ผานกเค้า ไปตีนลอยภูกระดึงกันเลย นั่งรถไปประมาณ ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว ก็จัดการจองที่พักข้างบน จะมีเจ้าหน้าที่รับจองอยู่ข้างล่าง ที่พักมีให้เลือกหลายแบบ แล้วแต่ชอบ พวกเราก็เลยเลือกเต็นท์ละกัน เอาหลังเดียว นอนด้วยกันนี่หล่ะ ประหยัดดี ถ้าจำไม่ผิดจะราคาประมาณคืนละ 450 บาท จ่ายเงินเสร็จ ก็ไปฝากกระเป๋าให้ลูกหาบ หาบขึ้นไปให้กันต่อ (แนะนำว่ามีกระเป๋าเท่าไรก็ฝากให้หมดเด้อ ไม่งั้นจะรู้สึก อิอิ อ่อเสื้อกันหนาวด้วยนะ แม้ตอนนั้นจะหนาว ก็ตัดใจถอดใส่กระเป๋าไปเตอะ เพราะเดินไปอีกซักประมาณ 1 กม. จะรู้สึกว่าเหมือนมันเป็นส่วนเกินของชีวิต) ค่าฝากกระเป๋ากิโลละ 15 บาท จัดการจองที่พัก ฝากกระเป๋าเสร็จก็เป็นอันว่าออกเดินทางได้แล้ว

เริ่มออกสตาร์ทจากตีนดอยตอนประมาณ 08:30 น. ถ่ายรูปตรงทางขึ้นกันก่อนละกัน แต่ละคนหน้าตาสดใสมากมาย ออกเดินทางไปเรื่อย ๆ (เริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เสื้อกันหนาวเริ่มเป็นอุปสรรคแล้ว) ก็เริ่มเหนื่อยกันแล้วละคร๊าบบ ยังไปไม่ถึง 1 กม.เลย ก็ทางมันชันนิเนอะ เนื่องจากไม่ใช่เด็ก 17-18 แต่ละคนถามหายาดมกันจ้าละหวั่น เหนื่อยสุด ๆ เลยละขอบอก ไม่นานเราก็ถึงหลักกิโลเมตรที่ 1 แล้วเย้ ๆ ได้พักกันแล้ว (กม. ที่ 1 จะถูกเรียกว่าซำแฮก เฮ้อแฮกจริง ๆ สมชื่อมาก หอบแฮบ ๆ กันทุกคน) กว่าจะเริ่มออกเดินทางกันต่อพักกันเกือบครึ่งชม. เดินไปแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก พักกันไปเรื่อย ๆ เดิน 20 นาทีหยุดพัก 10 นาที ดูนาฬิกาเกือบเที่ยงแล้วเพิ่งเดินไปได้แค่ 3 กม.กว่า ๆ เอง เริ่มหมดแรง สมาชิกเลยตกลงกันว่าพักกินข้าวกันก่อนดีกว่า จะได้มีแรงเดินต่อ ทานอาหารเสร็จนั่งพักกันซักครู่ให้อาหารย่อย จะได้ไม่จุกเวลาเดิน ผ่านไป 4 กม. ก็มีที่พัก คราวนี้เหลืออีก 1 กม. สุดท้ายที่หฤโหดสุด ๆ เนื่องจากเป็นทางสูงชันที่ต้องปีนขึ้นไป กว่าจะขึ้นไปถึงบนยอดดอย หรือที่เรียกกันว่า “หลังเป” กม.สุดท้ายนี้ใช้เวลาเดินนานมาก เกือบชั่วโมง เพราะต้องปีนปายกันสุด ๆ ขึ้นไปถึงกันก็ได้พักกันหล่ะ เหนื่อยสุด ๆ ต้องถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหน่อย ว่าปีนกันขึ้นมาถึงแล้ว

อย่าเพิ่งดีใจไปเน้อ ถึงหลังเปก็จริง แต่ยังไม่ถึงที่พักจ้า ยังต้องเดินต่ออีกประมาณ 4 กม. หลังจากพักให้หายเหนื่อยก็เริ่มออกเดินทางกันต่อไป คราวนี้ไม่หนักหนาสาหัสมากนัก เพราะเป็นทางราบ แต่เนื่องจากปีนเขามาเป็นระยะทางกว่า 5 กม. ทุกคนก็เริ่มหมดแรง แม้เป็นทางราบก็เดินกันไปเชื่องช้า กว่าจะถึงที่พัก ก็ปาเข้าไปเกือบ ๆ บ่าย 3 แล้ว

ถึงที่พักก็ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ข้างบนเรื่องที่พัก และรับกระเป๋าและสัมภาระอื่นๆ  ที่ลูกหาบ บนภูกระดึงมีเบาะรองนอน ถุงนอน หมอนให้เช่าด้วยนะ ถ้าใครไม่อยากแบกไปก็เช่าเอาข้างบนก็ได้ ได้เต็นท์เรียบร้อยก็เอาของไปเก็บในเต็นท์ เสร็จแล้วใครจะไปสำรวจรอบ ๆ ที่พัก หาของกินก็ได้ตามสะดวก แต่ถ้าจะไปแถวต่อคิดว่าคงไม่ไหวแน่ ๆ ประการแรกบ่ายเข้าไปแล้ว คงไปไหนได้ไม่ไกล ประการต่อมาเหนื่อย เมื่อย ปวดขา ไปไหนต่อไม่ได้แระ ขอพักก่อนว่าแล้วสมาชิกทั้ง 5 คนก็สลบเหมือดอยู่ในเต็นท์นั่นหละคร๊าบบ กว่าจะตื่นก็ห้าโมงเย็น กว่าจะได้ไปอาบน้ำกินข้าวเย็นกัน

สำหรับรายละเอียดในการเดินเที่ยว ค่อยมาต่อกันครั้งต่อไปเน้อ เริ่มหมดแรงแระ เหมือนกัน เอาภาพระหว่างทางไปดูชมกันก่อนละกัน เน้อ

จังหวัดประจวบคีรีขันธ์นั่งรถผ่านบ่อยมาก แต่ไม่เคยแวะไปเที่ยวทะเลแถวประจวบฯ เลยซักครั้ง นั่งรถลงใต้เมื่อไรก็คือกลับบ้านหรือไม่ก็แวะไปเที่ยวเกาะภูเก็ตโน้น ไม่เคยชายตาแลทะเลฝั่งตะวันออกเลยแม้แต่ซักครั้งเดียว จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ คงซักประมาณ 7-8 ขวบได้มั้ง ท่านพ่อบังเกิดเกล้า และท่านแม่บังเกิดเกล้า เคยพาแวะที่ชายหาดหัวหินครั้งนึง ตอนขึ้นมากรุงเทพ แวะลงไปเอาเท้าแตะดิน แล้วก็ขึ้นรถกลับ หุหุ (จะแวะทำไมเนี้ย) เดินเล่นอยู่ซัก 30 นาทีได้มั้งถ้าจำไม่ผิด เอแต่ว่าเมื่อประมาณ 2 ปีก่อนเคยไปพักอยู่ทีอำเภอกุยบุรี 3 วันนี่นา เหมือนจะมา train user ที่โรงพยาบาลกุยบุรี แต่ไม่เห็นทะเลเลยยยยยย เศร้า

พรุ่งนี้คงจะได้ยนโฉม ของทะเลประจวบซักที แต่เป้าหมายสำคัญคือไปเที่ยวววววววววว นู๋ชอบ ๆ ยิ่งเที่ยวฟรีนี่ยิ่งชอบใหญ่อิอิ รอมานาน จะไปเที่ยวเองก็ไม่มีตังค์ ต้องอาศัยไปกะบริษัทงานนี้ฟรีตลอดงาน วู้ ๆ ๆ ดีใจเป็นที่ซู้ดดด เลย อยากให้มีแบบนี้บ่อย ๆ ปีละ 2 ครั้งเป็นไง หน้าหนาวก็ไปเที่ยวเหนือกัน หน้าร้อนก็ไปทะเล โอ้สวรรค์เจรง ๆ เลย

หุหุ ว่าแล้วก็ไปเก็บกระเป๋าดีกว่า รีบนอนพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า จาได้สดใส ๆ ไม่หมองเศร้า ง่วงหาว หาวนอน

กลับมาคงได้เอารูปมาโชว์เน้ออออ

o_O

คราวนี้ น้องแป้นมาจาก มอ. (ม.สงขลานครินทร์) ก็เลยไม่อยากอยู่ห้องเฉย ๆ ไปเที่ยวดีกว่า ว่าแต่จะไปไหนดีล่ะ ก็เลยนึกถึงเมืองโบราณ อิอิ ไปที่เดียว เหมือนได้เที่ยวทั่วประเทศ (จิง ๆ นะ)

นัดเจ้าอ็อดไว้ที่เซ็นทรัลบางนาตอน 10.00 น. ออกเดินทางจากเมืองทองธานี ตอน 9 โมงเช้า กับน้องแป้น 2 คน โดยรถตู้เมืองทอง – อนุสาวรีย์ แล้วมาต่อรถตู้อนุสาวรีย์ – สำโรง ตรงใกล้ๆ เซ็นเตอร์วัน แต่ว่ามันไปไม่ถึงเซ็นทรัลบางนานี่จิ ก็ต้องลงตรงสี่แยกบางนา โห ทางไปเมืองโบราณ รถติดมาก ๆ เอางัยดี เอาเป็นว่าไปหาเจ้าอ็อดที่เซ็นทรัลบางนาก่อนดีกว่า หาอะไรกินก่อนแล้วค่อยคิดอีกทีว่าเอางัย

กินเสร็จ ก็เลยคิดกันว่าจะไปดีป่าว เมืองโบราณเพราะตรงทางไปสำโรงรถติดมาก สุดท้ายเจ้าแป้นก็บอกว่าไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้วไปเถอะ ก็เลยนั่ง Taxi กันไป คุณพี่ Taxi ก็บอกว่าไปทางถนนศรีนครินทร์ดีกว่า รถไม่ติด แต่พี่ก็ไม่เคยไปนะน้องเมืองโบราณนะ น้องบอกทางด้วย ละกัน (แป่วววว แล้วทางถนนศรีนครินทร์ ตรูเคยไปซะที่ไหนหล่ะ) โชคดีที่เจ้าอ็อดพกแผนที่มาด้วย ก็เลยได้ไปถึงเมืองโบราณ ไม่หลงอยู่แถว ๆ สมุทรปราการ อิอิ มาถึงเมืองโบราณซะเกือบบ่าย 2 แระ (พื้นที่กว่า 500 ไร่ จะเที่ยวทั่วม่ะเนี้ย)

ซื้อบัตรเข้าชมเมืองพร้อมกับเช่าจักรยานคนละคัน (ค่าบัตรเข้าชมเมืองคนละ 100 บาท ค่าเช่าจักรยาน คันละ 50 บาท) ซื้อบัตรเสร็จก็ไปเอาจักรยานที่เช่าไว้ เริ่มปั่นเข้าเมืองกันแระ

จุดแรกที่เจอ ก็เป็นพระธาตุของจังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วก็พระธาตุของจังหวัดสุราษฎร์ธานี ปั่นจักรยานขึ้นมาอีกนิดก็จะเจอทางเข้าเมืองจำลอง มีขายอาหาร ขนมนมเนย และแล้วเราสามคนก็แวะซื้อน้ำกันก่อน ออกจากเมืองจำลองก็เจอ “เจดีย์สามองค์” ของจังหวัดกาญจนบุรี อยู่ข้างทาง จุดนี้ไม่ได้แวะถ่ายรูปเพราะมั่วแต่มุ่งหน้าสู่ “บ้านเรือนไทยภาคกลาง” สวยมาก อยากมีไว้ครอบครองซักหลัง ว่าแล้วก็จอดจักรยานทิ้งไว้ข้างทาง ขอเข้าไปดูบรรยากาศของบ้านในฝันซะหน่อย ยิ่งดู ยิ่งชอบ อยากได้สุด ๆ จะมีปัญญาสร้างกะเค้ามั้ยเนี้ย ไม้แพงซะขนาดนั้น เฮ้อ ดูแ่ต่ตาไปก่อนละกัน แล้วก็ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน

ลงจากบ้านในฝัน ก็เลี้ยวซ้ายก่อน ปั่นจักรยานไปเรื่อย ๆ ก็เจอจุดสรงน้ำพระ (จะจัดขึ้นตอนสงกรานต์ มีสรงน้ำพระ 9 วัดในเมืองโบราณ) 2 สาวและ 1 หนุ่มไม่ได้เข้าชมสถานที่แห่งนี้ เนื่องจากเค้าปรับปรุงอยู่รอให้คนเข้าชมตอนช่วงสงกรานต์ แย่เลย เราก็ไปกันต่อ หยุดถ่ายรูปที่ “เจ้าแม่กวนอิม” (เอ ทำไมองค์สีดำหนอ เหมือนจะคุ้น ๆ ว่าปีที่แล้วมาองค์สีขาวนี่นา) แล้วก็ไหว้เจ้าแม่กัน งานนี้ 1 หนุ่มขอบาย มีแต่สาว ๆ ขึ้นไปไหว้ (ขอบอกว่าพื้นร้อนมาก รู้แระทามมัยเจ้าอ็อดมานไม่ขึ้นไป หุหุ)

ไหว้เจ้าแม่เสร็จ ผู้ร่วมกระบวนการ 3 คนก็เริ่มเดินทางต่อมุ่งหน้าไปยัง “เขาพระสุเมรุ” (เขียนงี้ป่าวอ่ะ) ระหว่างทางก็มีแวะถ่ายรูปกันเป็นระยะ ๆ ถึงเขาพระสุเมรุก็แวะถ่ายรูปกันตามธรรมเนียม (แม้นายแบบ นางแบบ จะดูม่ะค่อยได้ อิอิ) เสร็จแล้วเราก็มุ่งหน้าสู่ภาคเหนือกัน ตอนนี้แต่ละคนเริ่มหมดแรงเนื่องจากร้อนมาก ได้แต่ปั่นจักรยานไปเรื่อย ๆ มีแวะพักเหนื่อยหน่อยนึงตรงศาลา (อะไรก็ไม่รู้ มีรูปปั้นของจีนในอริยาบทต่าง ๆ ) แล้วก็เดินไปถ่ายรูปในสวน มีรูปปั้นของคนที่ก่อสร้างเมืองโบราณด้วย ว่าแล้วก็ถ่ายรูปคู่กันไว้ซักหน่อยเป็นที่ระลึก

หลังจากหยุดพักในสวนมาหลายนาที (ม่ะมีแรงปั่นจักรยาน ต่อแระ) ก็เริ่มเดินทางกันต่อ ด้วยจักรยานคันน้อย สถานีต่อไปก็แวะที่หมู่บ้านของชาวภาคเหนือ แวะซื้อน้ำ แล้วก็ปั่นต่อไปมาหยุดไหว้พระที่วัดของจังหวัดน่าน (จำชื่อวัดไม่ได้แต่พระพุทธรูป สวยมาก) และไหว้พระที่พระธาตุพนม หยุดพักอีกทีตรง “ปราสาทเขาพนมรุ้ง” ของจังหวัดบุรีรัมย์ ถ่ายรูปกันตามธรรมเนียมแล้วก็ลงไปนั่งกินน้ำแข็งใสเป็นการเพิ่มพลังงานและพักผ่อนไปในตัวด้วย หันมองนาฬิกาก็เกือบจะ 4 โมงเย็นแล้วยังเที่ยวไม่ทั่วเลย คงทำได้แค่เลือกสถานที่ที่ดีที่สุดแล้วหล่ะ ดังนั้นทั้ง 2 สาว และ 1 หนุ่ม ก็มุ่งหน้าสู่ พระที่นั่งสรรเพชญปราสาท เป็นพระที่นั่งที่สวยงามมาก ๆ ซึ่ง สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถโปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้น เป็นพระที่นั่งที่รวมความเป็นเอกลักษณ์ของอยุธยาเข้าไว้ด้วยกัน ตั้งแต่ฐาน เสา ลวดลายประดับ ซุ้มพระทวาร พระบัญชร หลังคา และเครื่องยอด พระที่นั่งสรรเพชญปราสาท ใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีและรับแขกเมืองของพระมหากษัตริย์ ต่อมาเมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่๒พ.ศ.๒๓๑๐ พระที่นั่งองค์นี้ถูกพม่าเผาเหลือแต่ซากฐาน เมืองโบราณได้สร้างพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทขึ้น โดยค้นคว้าจากหลักฐานดั้งเดิมที่เหลือทั้งของไทยและต่างชาติ

ออกจากพระที่นั่งสรรเพชญปราสาท เราสามคนก็ต่างมุ่งหน้าสู่ทางออกจากเมืองโบราณ เนื่องจากเหนื่อยกันมากแล้ว ไปคืนจักรยานเสร็จก็มุ่งหน้ากลับบ้านทันที (แบบว่าเหนื่อย อยากอาบน้ำ นอนสุด ๆ )

หากว่าวันหยุดนี้ ไม่รู้จะไปไหนเมืองโบราณก็เป็นทางเลือกนึงที่ดีมาก ๆ เที่ยววันเดียว เหมือนได้เที่ยวทั่วไทย แนะนำว่าควรจะไปตั้งแต่เช้า ๆ เด้อจะได้ไม่ร้อน และจะได้เที่ยวได้ทั้งเมือง

ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ของเมืองโบราณนะจ๊ะ  http://www.ancientcity.com/