Chansri's Blog

วิธีใช้หนี้พ่อแม่ : ฉบับหลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน

ranee — Thu, 11 Mar 2010 02:21:42 +0000

1.จงสร้างความดีให้กับตัวเอง และ นี่ก็เป็นการใช้หนี้ตัวเอง ตัวเราพ่อให้หัวใจ แม่ให้น้ำเลือดน้ำเหลืองอยู่ในตัวแล้ว จะไปแสวงหาพ่อที่ไหน จะไปแสวงหาแม่ที่ไหน บางคนรังเกียจแม่ ว่าแก่เฒ่าไม่สวยไม่งาม พอตัวเองแก่ก็เลยถูกลูกหลานรังเกียจ จึงเป็นกงกรรมกงเกวียนยืดเยื้อกันต่อไปอีก 2. ใครที่คุณแม่ล่วงลับไปแล้ว ก็ ให้หมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่าน และถ้าจะทำบุญด้วยการเจริญกรรมฐาน แล้วอุทิศส่วนกุศลไป การทำเช่นนี้ถือว่าได้บุญมากที่สุด ทั้งฝ่ายผู้ให้และผู้รับ 3. ผู้ใดก็ตาม ที่ คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ให้กลับไปหาแม่ ไปกราบเท้าขอพรจากท่าน จะได้มั่งมีศรีสุข ส่วนคนที่เคยทำไม่ดีไว้กับท่าน ก็นำเทียนแพไปกราบขออโหสิกรรม ล้างเท้าให้ท่านด้วย เป็นการขอขมาลาโทษฯ 4. ขอฝากท่านไว้ไปสอนลูกหลาน อย่า คิดไม่ดีกับพ่อแม่เลย ไม่ต้องถึงกับฆ่าหรอก แค่คิดว่าพ่อแม่เราไม่ดี จะทำมาหากินไม่ขึ้น เจ๊ง ท่านต้องแก้ปัญหาก่อนคือ ถอนคำพูด ไปขอสมาลาโทษเสีย แล้วมาเจริญกรรมฐาน รับรองสำเร็จแน่ มรรคผลเกิดแน่ ฯ

5. บางคนลืมพ่อลืมแม่ อย่าลืมนะการเถียงพ่อเถียงแม่ไม่ดี ขอบิณฑบาต สอนลูกหลานอย่าเถียงพ่อเถียงแม่ อย่าคิดไม่ดีกับพ่อกับแม่ ไม่อย่างนั้นจะก้าวหน้าได้อย่างไร ก้าวถอยหลังดำน้ำไม่โผล่ ฯ ท่านยกตัวอย่าง (เรื่องจริงนะจ๊ะ) ตัวอย่าง ที่ 1 บ้านหนึ่งพ่อมีเมีย ๔ คน เมียหลวงบอกลูกว่าพ่อเจ้าไม่ดี ลูกก็ไปด่าพ่อว่าพ่อ แล้วมาบวชวัดนี้ บวชแล้วเดี๋ยวเป็นโน่นเป็นนี่ จนจะกลายเป็นโรคประสาท นี่แหละบวชก็ไม่ได้ผล หลวงพ่อก็ให้ไปถอนคำพูด และขอสมาลาโทษกับพ่อเขาก่อน แล้วกลับมานั่งกรรมฐานจึงได้ผล (กรณีนี้ หลวงพ่อจะเตือนผู้เป็นลูกบ่อยๆไม่ให้ว่าพ่อ) แต่ให้เป็นเรื่องของแม่ที่จะแก้ปัญหานี้ ซึ่งหลวงพ่อสอนไว้แล้ว ตัวอย่าง ที่ 2 เมื่อ เร็วๆนี้ลูกฆ่าพ่อ แม่สงสารพามาเจริญกรรมฐานพอเข้าวัดมันร้อนไปหมด ปวดหัวเข้าไม่ได้นี่เวรกรรมตามสนอง ปิตุฆาต มาตุฆาต ห้ามสวรรค์ ห้ามนิพพาน ทำกรรมฐานไม่ได้แน่นอน ต้องหันรถกลับ นี่เรื่องจริงในวัดนี้ ฯ 6. คนที่มีบุญวาสนา จะกตัญญูกับพ่อแม่ คนเถียงพ่อเถียงแม่เอาดีไม่ได้ คนไม่พูดกับพ่อแม่ นั่งกรรมฐานร้อยปี ก็ไม่ได้อะไร? ถ้าไม่ขออโหสิกรรม ฯขออโหสิกรรม ที่คิดไม่ดีกับพ่อแม่ คิดไม่ดีกับครูบาอาจารย์ คิดไม่ดีกับพี่ๆน้องๆ จะไม่เอาอีกแล้ว เอาน้ำไปขันหนึ่ง เอาดอกมะลิโรย กายกัมมัง วจีกัมมัง มโนกัมมัง โยโทโส อันว่าโทษทัณฑ์ใด ความ ผิดอันใด ที่ข้าพเจ้าพลั้งเผลอสติไป ด้วยกายก็ดี ด้วยวาจาก็ดี ด้วยใจก็ดี ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ขอให้คุณพ่อคุณแม่ คุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยาย คุณพี่คุณน้อง อโหสิกรรมให้ด้วย แล้วเอาน้ำรดมือรดเท้า ฯ นี่แหละ ท่านทั้งหลายเอ๋ย เป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่มากมาย ยังจะไปทวงนาทวงไร่ ทวงตึก มาเป็นของเราอีกหรือ ตัวเองก็พึ่งตัวเองไม่ได้ สอนตัวเองไม่ได้ เป็นคนอัปรีย์จัญไรในโลกมนุษย์ไปทวงหนี้พ่อแม่ พ่อแม่ให้แล้ว (ให้ชีวิต ให้…ให้… ให้….ฯลฯ ) เรียนสำเร็จแล้ว ยังช่วยตัวเองไม่ได้ มีหนี้ติดค้าง รับรองทำมาหากินไม่ขึ้น ฯ หนี้บุญคุณอันยิ่งใหญ่ เหลือจะนับประมาณ นั่นคือหนี้บุญคุณของบิดา มารดา ตัวอย่าง ที่ 3 “หนามแหลมใครเสี้ยม มะนาวกลมเกลี้ยงใครไปกลึง” เด็กประถม ๔ พ่อเมาเหล้า เมากัญชาเล่นการพนัน แม่เล่นหวย ปัจจุบันเป็นดอกเตอร์อยู่อเมริกา หลวงพ่อสอนครั้งเดียวจำได้ บอกวันเกิด หนูซื้อขนม ๒ ห่อ เรียกพ่อแม่มานั่งคู่กัน แล้วกราบนะลูกนะ แล้วก็บอกพ่อแม่ว่า ความผิดอันใดที่ลูกพลั้งเผลอ ด้วยกาย วาจา ใจ ที่คิดไม่ดีต่อคุณพ่อคุณแม่ ขอให้คุณพ่อคุณแม่อโหสิกรรมให้ แล้วล้างเท้าให้พ่อแม่ ลูกไม่มีสตางค์ ลูกซื้อขนมมา ๒ ห่อ ให้ แม่ก่อน ๑ ห่อ เพราะอุ้มท้องมา แล้วจึงให้พ่ออีก ๑ ห่อ ลูกขอปฏิญาณตนว่า ลูกขอเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ แล้วจะเป็นศิษย์ที่ดีของครูบาอาจารย์ ลูกจะไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง… พ่อฟังแล้วน้ำตาร่วงสร่างเมา ส่วนแม่ก็ร้องไห้เลย พ่อแม่ก็ให้สัญญากับลูกเลิกอบายมุขทั้งหมด 7. ลูกหลานโปรดจำไว้ เมื่อแยกครอบครัวไปมีสามีภรรยาแล้ว อย่าลืมไปหาพ่อแม่ ถึงวันว่างเมื่อไรต้องไปหาพ่อแม่ ถึงวันเกิดของลูกหลาน อย่าลืมเอาของไปให้พ่อแม่รับประทาน อย่ากินเหล้า เข้าโฮเต็ล 8. ชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้เป็นมงคลนาม ไม่ จำเป็นต้องเปลี่ยน เพราะชื่อเป็นเพียงนามสมมุติแทนตัวเรา อย่างหลวงพ่อชื่อจรัญ ปู่ตั้งให้ หมอดูบอกเป็นกาลกิณี แต่ทำไมเจริญรุ่งเรือง ขอให้เชื่อพระพุทธเจ้าทำดีได้ดี 9. ของดี ของ ปู่ ย่า ตา ยาย อย่าไปทำลายเลย ของ พ่อแม่อย่าไปทำลายนะ หนีได้แน่นอน โยมมีกรรมฐาน มีทรัพย์ มีชื่อเสียง ความรัก บูชาทรัพย์ บูชาชื่อเสียง ความรักของพ่อแม่ได้ เงินจะไหลนองทองจะไหลมา……… พ่อแม่ให้อะไรเอาไว้ก่อน อย่าไปทำลายเสีย ถึงจะเป็นถ้วยพ่อแม่ให้มา ก็ไว้เป็นที่ระลึกก็ยังดีอย่าเอาไปทิ้งขว้าง ฯ 10. ถ้าต้องการเจริญก้าวหน้าขอฝากไว้ด้วย คนเรามี ๒ ก้าว จะก้าวขึ้นหรือก้าวลงดำน้ำไม่โผล่ ก้าวลงมันง่ายดี ก้าวขึ้นมันต้องยาก ของชั่วมันง่าย หลั่งไหลไปตามที่ต่ำ นี่บอกสอนลูกหลาน ต้องการจะบรรจุงานไม่ต้องไปวิ่งเต้น ดูลูกเสียก่อน กุศลเพียงพอหรือเปล่า ต้องเพิ่มกุศล ตัวอย่างเรียนจบครู สวดมนตร์เข้าเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นครู ทำงานธนาคารก็ได้ บริษัทก็ได้เดี๋ยวมีคนรับ บางรายทั้งสอบทั้งสมัครหลายแห่งไม่เคยเรียกเลย อาตมาให้นั่งกรรมฐาน พอ ๗ วันผ่านไปพวกมาตามให้เข้าไปทำงานแล้ว

ความยาวของหนึ่งวินาที

ranee — Wed, 10 Mar 2010 11:21:37 +0000

ไอน์สไตน์เคยบอกว่า หัวใจของทฤษฎีสัมพัทธภาพของเขานั้นอธิบายได้ด้วยการเปรียบเทียบดังนี้

“วางมือของคุณบนเตาร้อนหนึ่งนาที มันดูยาวเหมือนหนึ่งชั่วโมง นั่งกับสาวสวยหนึ่งชั่วโมง มันสั้นแค่นาทีเดียว”

ความยาวสั้นของเวลาเป็นทั้งรูปธรรมและนามธรรม แต่ดูเหมือนผู้คนนิยมใช้ “เวลา” เป็นข้ออ้างมากกว่า ด้วยประโยคยอดนิยม “เวลาน้อยเหลือเกิน ฉันทำไม่ได้” และ “จะบ้าหรือ ให้เวลาน้อยอย่างนี้”

อาจจะจริงของพวกเขา เวลาหนึ่งวินาทีของมนุษย์เรา “สั้น” มาก เราแทบทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวในเวลาหนึ่งวินาทีไม่ได้

แต่เวลาหนึ่งวินาทีสั้นจริง ๆ หรือ?

ในการศึกษาควอนตัม ฟิสิกส์ (ฟิสิกส์ว่าด้วยอนุภาค) เราพบว่าในเวลาน้อยกว่าหนึ่งวินาทีเกิดอะไรขึ้นมากมายเหลือเชื่อ

เวลา 10 ยกกำลัง -1 วินาทีคือเวลาที่นัยน์ตากะพริบ

10 ยกกำลัง -6 คือช่วงชีวิตของอนุ-อนุภาคมิวออนหนึ่งตัว (มิออนเป็นองค์ประกอบของอนุภาคซึ่งเป็นองค์ประกอบของอะตอมซึ่งเป็นองค์ ประกอบของสรรพสิ่ง)

10 ยกกำลัง -23 วินาทีคือระยะเวลาที่โฟรตอน (อนุภาคแสง) วิ่งข้ามนิวเคลียสของอะตอม

เมื่อศึกษาบิ๊กแบง เราพบว่า ในเวลาเพียงเศษหนึ่งส่วนล้านล้านล้านล้านวินาที งานสร้างจักรวาลเดินหน้าไปไกลโข

ถ้าฟังดูยากไป ลองดูตัวอย่างเพื่อนร่วมโลกของเรา

ปลวกใช้เวลาทำรัง หาอาหาร ทำงาน สืบพันธุ์ ทิ้งผลงานสร้างจอมปลวกใหญ่โต ในช่วงชีวิต 1-2 ปีของมัน

มดทำมาหากินไม่หยุดตลอดชั่วชีวิต 45-60 วันของมัน

ผึ้งงานทิ้งผลงานเป็นรวงผึ้งที่มีน้ำหวานเต็มรัง ในช่วงชีวิต 28-35 วันของมัน

เทียบ สัดส่วนแล้ว หนึ่งวินาทีของปลวก มด ผึ้ง ทำงานได้มากกว่าคนหลายเท่า และสัตว์หลายตัวทำตัวเป็นประโยชน์ต่อโลกในช่วงไม่กี่วันมากกว่าบางคนทั้ง ชีวิต

แน่ละ มนุษย์ย่อมมีข้อจำกัดของตน และใช่ เวลาหนึ่งวินาทีของมนุษย์เรา “สั้น” มาก จนแทบทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้ นั่นยิ่งเป็นเหตุผลให้เราไม่ควรสูญเสียทุก ๆ วินาทีไปโดยเปล่าประโยชน์ โดยเฉพาะกับคำว่า “ฆ่าเวลา”

มีแต่คนซึ่งเห็นคุณค่าของการมีชีวิตเท่านั้นที่เอ่ยว่า “สิ่งที่ต้องทำมีมากเหลือเกิน เวลามีน้อยเหลือเกิน” คนเหล่านี้ไม่เคยเอ่ยคำว่า “ฆ่าเวลา” เพราะรู้จัก “ค่าเวลา” ดี

เมื่อดูว่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ บนโลกนี้ใช้เวลาแต่ละวินาทีอย่างไร เราอาจต้องย้อนดูตัวเราเอง

บางทีเราอาจทำอะไรได้มากกว่าที่เราเคยทำ เพียงแต่เลิกบอกว่า “เวลาน้อยเหลือเกิน”

และเราก็อาจใช้เวลาอย่างมีประโยชน์กว่านี้ หากเรารู้ว่า เวลาแต่ละหนึ่งวินาทีนั้นเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว

วินทร์ เลียววาริณ

Function slice(); –> java script

ranee — Wed, 02 Dec 2009 03:43:53 +0000

ใช้ความพยายามอยู่สักพัก กว่าจะหาได้ว่าเราจะแยกสตริง ยังงัยดีใน java script
หาฟังก์ชัน substr(); ก็ดูจะไม่มี (หรือใช้ไม่เป็นก็ไม่แน่ใจ) จนไปเจอฟังก์ชัน slice();
โอ้ว เหมือนพระเจ้ามาโปรด แล้วเราก็ได้วิธีในการตัดสตริง ใน java script

ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก หน้าจอต้องกรอกโดยมีเครื่องหมาย / คั่นระหว่างตัวเลขแต่ละชุด
แต่ตอนเอาเข้าไป query ในฐานข้อมูลไม่ได้ต้องการ / ซะงั้น เง้อ
เลยต้องหาฟังก์ชันมาช่วยสนับสนุนการทำงาน

แต่แล้วพระเจ้า(google god)ก็มาโปรด ด้วยการประทานฟังก์ชัน slice(); มาให้
script ตามข้างเลย เผื่อจะมีประโยชน์สำหรับคนที่หลงเข้ามาบ้าง

ได้ผลลัพธ์
100552/0023/02
100552
0023
02

คนธรรมดา

ranee — Fri, 27 Nov 2009 03:45:15 +0000

ห่างหายไปจากการ update blog ซะนาน

พอดีเมื่อคืนได้ดูพี่เคน – พี่แอน ในสูตรเสน่หา ได้ฟังเพลงประกอบละครแล้วรู้สึกอิน

มาหาดูเลยได้รู้ว่าชื่อเพลง คนธรรมดา ของชิน (โอ้ย มันโดนใจมากมาย เป็นแค่คนธรรมดาคนนึง)

เอาเนื้อเพลงมาฝากค่ะ หวังว่าจะมีคนชอบเหมือนเรา

เนื้อเพลง คนธรรมดา
ชินวุฒ อินทรคูสิน – คนธรรมดา(Ost.สูตรเสน่หา)

เธอไม่ต้องกลัว ไม่ต้องหวั่นไหว
ไม่ต้องเกรงใจ เธอไม่ต้องกังวล
สิ่งที่ฉันนั้นทุ่มเทให้กับเธอ..ไม่เคยคิดอะไร

แค่อยากจะดูแลเธอเท่านั้น ไม่ได้ต้องการให้เธอมาสนใจ
ได้ใกล้ชิด ได้เป็นห่วงอยู่เสมอ แค่นี้ก็สุขใจ..แล้ว

ไม่ได้หวังว่าเธอ จะก้มมองคนธรรมดา
ไม่ได้คิดคว้าดาว.. ที่อยู่บน.. ฟ้า

แค่คนเดินดิน คนธรรมดา ไม่มีราคา ไม่มีคุณค่าใด
ไม่ใช่ผู้วิเศษ อย่างใครใคร
มีแต่ตัวและหัวใจเท่านี้.. ที่พอจะให้เธอ

เธอไม่ต้องตอบแทนอะไรฉัน แค่บอกต่อกันในสิ่งที่ต้องการ
คนคนนี้ไม่เคยเกี่ยง ว่าเรื่องนั้น จะยากเย็นสักเพียง.. ไหน

ไม่ได้หวังว่าเธอ จะก้มมองคนธรรมดา
ไม่ได้คิดคว้าดาว.. ที่อยู่บน.. ฟ้า

แค่คนเดินดิน คนธรรมดา ไม่มีราคา ไม่มีคุณค่าใด
ไม่ใช่ผู้วิเศษ อย่างใครใคร
มีแต่ตัวและหัวใจเท่านี้.. ที่ให้เธอไปแล้ว

อัญมณีประจำเดือนเกิด

ranee — Sun, 30 Aug 2009 06:48:45 +0000

มีโอกาสไปชมงาน OTOP midyear ที่เมืองทองธานีเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา มีงานแสดงสินค้ามากมาย ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า ของแต่งบ้าน อาหาร และเครื่องประดับ ไปเยี่ยม ๆ มอง ๆ ที่ร้านขายอัญมณี ของจันทบุรี เห็นแล้วอยากได้มากมาย แต่ติดที่ตังค์ไม่พอ (ปลายปีเจอกัน จะซื้อให้ได้) ได้แต่ขอนามบัตรทางร้านมา มีบอกถึงอัญมณีประจำเดือนเกิด อัญมณีประจำปีเกิด และ อัญมณีประจำวันเกิด ด้วย อาจจะมีบางคนสนใจก็เลย อยากจะเอามาแนะนำ

อัญมณีประจำเดือนเกิด (Your Lucky Birthday Stone)

เดือนมกราคม

ชนิดพลอย : โกเมน

ความหมาย : มั่นคง

พลังอำนาจ : ป้องกันพิษและโรคระบาด

เดือนกุมภาพันธ์

ชนิดพลอย : อามีทิส

ความหมาย : จริงใจ

พลังอำนาจ : ช่วยให้พ้นภัยมีชัยชนะ

เดือนมีนาคม

ชนิดพลอย : อะคัวมารีน

ความหมาย : กล้าหาญ

พลังอำนาจ : ผู้อื่นเกิดยำเกรง

เดือนเมษายน

ชนิดพลอย : เพชร

ความหมาย : อ่อนโยน

พลังอำนาจ : ช่วยให้พ้นภัยและปรองดอง

เดือนพฤษภาคม

ชนิดพลอย : มรกต, หยก

ความหมาย : สมหวังความรัก

พลังอำนาจ : รักษาตา พ้นภัยทางน้ำ

เดือนมิถุนายน

ชนิดพลอย : มุก

ความหมาย : สุขภาพดีและมั่นคง

พลังอำนาจ : กระตุ้นและเพิ่มความรัก

เดือนกรกฎาคม

ชนิดพลอย : ทับทิม

ความหมาย : ความพอใจ

พลังอำนาจ : มั่งคั่ง พลานามัยสมบูรณ์

เดือนสิงหาคม

ชนิดพลอย : เพริดอท

ความหมาย : สุขในชีวิตสมรส

พลังอำนาจ : มีเสน่ห์ ขับไล่ความกลัว

เดือนกันยายน

ชนิดพลอย : ไพลิน

ความหมาย : ความเฉลียวฉลาด

พลังอำนาจ : รักษาโรคหัวใจ วิกลจริต

เดือนตุลาคม

ชนิดพลอย : โอปอ, ลาปีส

ความหมาย : สมหวัง

พลังอำนาจ : มีความโชคดี มีลาภพูนผล

เดือนพฤศจิกายน

ชนิดพลอย : ซีตรีน

ความหมาย : ซื่อสัตย์

พลังอำนาจ : มีสติปัญญาเพิ่มพูน

เดือนธันวาคม

ชนิดพลอย : เทอร์คอยส์

ความหมาย : เจริญรุ่งเรื่อง

พลังอำนาจ : ประสบผลสำเร็จในธุรกิจ

Survival 1 Level

ranee — Thu, 13 Aug 2009 12:40:42 +0000

ขึ้นหัวข้อซะงง อะไรเนี้ย survival 1 level

ไม่มีอะไรมากมายก็แค่ Level เริ่มต้นที่ไปเรียนภาษาอังกฤษก็เท่านั้น แล้ว Survival 1 Level เนี้ย มันสูงขนาดไหนเนี้ย

บอกได้คำเดียวว่าสูงกว่า 0 มาระดับเดียวเอง หุหุ เพราะมันคือ Level แรกสุดของการเรียนภาษาอังกฤษ

สอบยังงัยหว่า เนี้ยได้ Level แรกสุดเลย พูดแบบไม่ได้เข้าข้างตัวเอง ตูน่าจะมีฟามรู้มากกว่า Level 1 นะเนี้ย

แต่ได้มาแล้วก็ทำไงได้ ก็จำใจเรียนไปหล่ะกัน Level 1 ก็ไม่มีอะไรมาก แนะนำตัวเอง ชื่ออะไร, ทำงานอะไร, บ้านอยู่ที่ไหน

เง้อ เรียนไปเรียนมาเริ่มเบื่อเหมือนกันแฮะ (ทน ๆ ไปหล่ะกัน เด่วก็ได้ผ่านไปแล้วอ่ะ)

แต่ละวัน ก็มานั่งฟัง พูด ทำแบบทดสอบ

What’s your name?

My name is …. .

What’s your jobs ? (มี s ไหมว่ะ ไม่แน่ใจ)

I’m a SA. (don’t forget ‘a’)

Where are you from ?

I’m from Thailand.

ฯลฯ

แต่เรียนไปเรียนเริ่มมีสิ่งที่ยังไม่รู้แฮะ ก็ได้แต่ยอมรับความจริง ว่าตรู ไม่ได้เรื่องเลยอ่ะ เรื่องภาษาอังกฤษเนี้ย มีใช้ผิด ๆ ถูก ๆ ด้วย

ดันทุรังพูดไปงั้นหล่ะ หุหุ ผิด grammar ตลอด แถมมั่วได้ใจอีก อิอิ

แล้วอะไรบ้างหล่ะ ที่ไม่รู้ บันทึกไว้ละกัน (เผื่อมีคนหลงเข้ามาอ่าน)

Example.

1. How many and How much.

How many beers? –> use many because beers have ’s’ so this is countable.

How much is a beer? –> This use ‘much’ because ask for price.

2. Article.

For time

‘in’ use with month

‘at’ use with time

‘on’ use with day

จริง ๆ ก็มีมากกว่านี้นะ แต่ว่า รอรอบต่อไปหล่ะกัน จำได้ไม่หมด ต้องเปิดตำรา บรรยายหล่ะ (แย่หล่ะ เรียนไปลืมไป จะได้อะไรม่ะเนี้ย)

ตุ๊กตาถัก น้องหมา

ranee — Wed, 05 Aug 2009 03:45:39 +0000

ผลงานอันน่าภาคภูมิใจ ออกมาแล้วอีก 1 ตัวค่ะ ที่จริงตัวนี้เป็นตุ๊กตาถัก ตัวที่ 2 (ที่ออกมาสวยงาม เหมาะแก่การนำมาโชว์ตัวให้เพื่อน ๆ ได้เห็น ตัวแรกมันเบี้ยว เลยไม่สามารถเอามาอวดได้) สืบเนื่องมาจากเพื่อน love จะรับปริญญา ที่ม.ธรรมศาสตร์ ก็เลยไม่รู้ว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญดี เลยลงทุน ลงแรง ถักน้องหมาตัวนี้ให้ซะเลย เห็นว่าน่ารักดี ได้ pattern มาจาก picasa เห็นว่าหน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดู ก็เลยทำตัวนี้ให้ มีแอบเปลี่ยนสีนิดหน่อย ใน pattern เป็นสีขาว แต่ไม่ซื้อไหมสีขาวแล้วไม่มี ก็เลยได้สีเขียวซะเลย (ไม่รู้คนรับจะชอบรึป่าว แต่คนทำชอบมั่ก ๆ จิง ๆ มีแอบงกนิดนุง ม่ะอยากซื้อของแพง ทำเองถูกกว่า หุหุ)

น้องหมาตัวนี้ทำออกมาแล้วสูงประมาณ 10 นิ้ว ใช้ไหมพรมของ venus เส้นใหญ่ไปเกือบ 3 ม้วน ยัดใยโพลีฯ ไปเกือบสองขีด รู้สึกว่าตัวจะแข็งไปนิดนึงเพราะไหมของ venus เส้นใหญ่จะแข็ง คราวนี้ใช้ไหมของ S&C ดีกว่า นุ่มกว่ากันเยอะ เส้นใหญ่เหมือนกัน แต่นุ่มกว่า

รู้สึกภาคภูมิในในผลงานของตัวเอง คริ คริ (แต่ไม่ยอมมีใครเชื่อเลยว่าข้าพเจ้าสามารถทำงานของผู้หญิ๊ง ผู้หญิงแบบนี้ได้ด้วย เศร้าใจ เค้าก็เป็นผู้หญิงนะ เกือบจะสวยด้วย แต่ทำไมม่ะมีใครเชื่อฝีมือกันบ้างเลย)

ที่จิงยังมีอีกตัวนะเนี้ย เป็นน้องหมีตัวน้อย ไว้คราวหน้าค่อยเอามาโชว์ละกัน

ไข่ปลอม

ranee — Fri, 24 Jul 2009 04:44:26 +0000

ไข่ปลอม !!!

มันคืออะไรละเนี้ย ไข่ปลอม ชักงง ตอนแรกได้ยินในข่าว ก็งง อะไรคือไข่ปลอมหว่า ก็เลยตั้งใจฟังด้วยความสนใจ

ตามข่าวรายงานว่า ไข่ปลอม ก็คือไข่ไก่สดปลอม หรือไข่เสมือน ซึ่งมีส่วนผสมของสารเคมี แต่ไม่มีสารอาหารแม้แต่น้อย

พบไข่ปลอดระบาดขายเกลือนเมืองตามจังหวัด และภาคต่าง ๆ ของจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งไข่ดังกล่าวอาจมีสารที่อาจก่อให้เป็นโรคจิตเสื่อม (Mental retardation) ได้

ทำไมเราต้องทำงานทุกวัน

ranee — Thu, 23 Jul 2009 09:56:41 +0000

เคยคิดหรือเปล่าครับว่า การที่เรามีชีวิตอยู่ทุกวันนี้อยู่ไปเพื่ออะไรกัน ………พระเจ้าและแล้วคำตอบก็หลุดขึ้นมาที่หัวว่าชีวิตเราเกิดมาเพื่อที่จะต้องทำหน้าที่อะไรซักอย่าง แต่ก็ฉุกคิดอีกนั่นแหละ แล้วอย่างอีฟกับ อดัม เขายังไม่ต้องทำอะไรเลยได้แต่ผลิตลูกอย่างเดียวเลยและหาของกินเพื่อประทังไม่ให้ชีวิตหาไม่เท่านั้นแหละ (คิดแล้วก็อยากที่จะเป็นอย่างอดัมกับอีฟบ้างจัง มีความสุขน่าดู อิ อิ) แล้วทำไมเราต้องมาทำงาน งก ๆ มีความสุขแค่เพียงหลังเลิกงานกับวันหยุดที่เจ้านายหยุดให้เท่านั้น จุดประสงค์เพียงอย่างเดียวเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพตัวเองและลูกสาวของคนอื่น ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนไม่ต้องมีสินสอดเลยแม้แต่สตางค์แดงเดียวด้วยซ้ำ แค่รักกันแล้วทำนาทำไร่แล้วหาอะไรที่จะพอให้ลูกให้หลานกินอิ่มนอนสบายแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องมีค่าสินส่มสินสอดอะไรซักอย่าง

เมื่อก่อนผมเคยได้ยินพ่อแม่เล่าว่า เวลาที่ตาหรือปู่ จะต้องไปขอสาวซักคนหนึ่งเขาจะต้องดูที่มือว่ามือกร้านหรือเปล่าถ้าไม่กร้านไม่เอา เพราะว่าเป็นคนไม่ขยันขันแข่งไม่เอาการเอางาน แต่ในปัจจุบันใครมือกร้านหรอ ไม่ต้องคิดหรอกที่จะไปขอลูกสาวเขามาเป็นแม่ของลูก แม้แต่เดินผ่านหน้าบ้าน พ่อของฝ่ายหญิงก็แทบที่จะเอาหมามาไล่ฟัดเราแล้ว เหตุผลเพียงอย่างเดียวกันกับเมื่อในอดีต เพราะว่าต้องทำงานทุกอย่างทนลำบากตรากตรำ ซะอย่างงั้น ก็อย่างว่าแหละครับชีวิตที่มีพื้นเป็นปูน ไม่ได้มีดินมากมายเหมือนแต่ก่อนที่จะต้องทำงานเหมือนเมื่อก่อน แค่ทำงานอยู่ในออฟฟิต หรือทำอย่างอื่นที่ดีกว่าการทำนาทำไร่

แต่คิดดูแล้วกันนะครับว่าถ้าบรรพบุรุษของเราหรือคนที่ทำเกษตรอยู่ทุกวันนี้ไม่ทำอาชีพนี้กันแล้ว ชาวออฟฟิตอย่างเรา ๆ จะเอาอะไรกิน เพราะฉะนั้นถ้าไม่อยากอดแล้วละก็ทำงานไปอย่ามั่วแต่อ่านเดียวจะมีผลเหมือนกันกับที่ไม่มีเกษตรกร!

ขอบคุณน้องเป้ ปวิธ ตระกูลดนย์ สำหรับบทความที่นำมาแบ่งปัน

ตลาดคลองสวน 100 ปี

ranee — Fri, 17 Jul 2009 08:16:21 +0000

มีโอกาสไปเที่ยวตลาดคลองสวน 100 ปี จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นตลาดเก่า ๆ เลียบคลองประเวศบุรีรมณ์ มีร้านค้ามากมายตลอดสองข้างทางเดิน
บรรยากาศร้านค้าก็เป็นแบบโบราณ ร้านโชว์ห่วย ที่หาเจอได้น้อยแล้วในปัจจุบัน หลังจากที่มีห้างสรรพสินค้าของต่างชาติ เข้ามาตั้งสาขาอยู่ในทั่วประเทศ
แม้จะเป็นตลาดเก่า แต่ที่นี่ก็มีมนตร์ขลังและบรรยากาศที่หาไม่เจอในเมืองใหญ่ ๆ (ที่นี่ก็ไม่ได้ห่างจากเมืองหลวงมากนัก) ด้วยเสน่ห์ของรอยยิ้ม ของพ่อค้าแม่ค้า ที่เป็นมิตรกับนักท่องเที่ยว ประกาศขายของ เรียกลูกค้าอย่างเป็นกันเอง เห็นแล้วก็คิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ

บรรยากาศทางเดินของตลาดที่สองข้างทางมีร้านค้ามากมายให้เลือกซื้อของ ไม่ต้องกลัวเปียกถ้าฝนตก (แต่ร้อนมากมาย)

ทางเดินระหว่างตลาด

บรรายากาศตรงทางเดินอีกรอบ ผู้คนหนาแน่นมาก (ดูจำนวนคนแล้ว แสดงให้เห็นว่าเดี๋ยวนี้คนนิยมไปเที่ยวตลาดย้อนยุคแบบนี้กันเยอะเหมือนกันนะเนี้ย)

ร้านขายของเล่น ดูเหมือนจะเป็นปลาตะเพียนสาน (มีแอบถ่ายพี่ร่วมทริปด้วย ต้องขอบคุณพี่โจ้ กับพี่ไพที่ขับรถพาไปเที่ยว ไปเองไม่ถูก หุหุ)

บรรดาขนมโบราณ ที่หายากยิ่งแล้วตอนนี้ เด็ก ๆ รุ่นใหม่บางคนอาจจะเกิดไม่ทันด้วยซ้ำ

ร้านนี้เป็นร้านขายเครื่องทองเหลือง สวยดี เสียดายไม่ได้ถ่ายตรง ๆ

ทริปนี้ไปด้วยความไม่ตั้งใจ แต่ก็รู้สึกประทับใจเหมือนกัน เสียดายได้ภาพมาแค่นี้ ไม่ได้ถ่ายตรงสะพานจะได้เห็นบรรยากาศริมน้ำได้แค่เก็บไว้ในความทรงจำ